Nederlandse regering in ballingschap

Met Nederland regering in ballingschap, ook in het Nederlands bekend als Londens kabinet, identificeren van de vier overheden, gevestigd in Londen, die erin geslaagd aan het hoofd van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Overdracht van het gezag en vertrek

De 10 mei 1940 om 09.00 uur, een paar uur na de Duitse inval in Nederland, minister van Buitenlandse Zaken Eelco Nicolaas van Kleffens en de minister van koloniën Charles Welter gelaten, aan boord van een watervliegtuig van de Marine Luchtvaartdienst, strand Scheveningen direct naar Londen.

13 mei 1940 Koningin Wilhelmina verliet Den Haag en, rekening met hem de hele koninklijke familie, voer hij uit Hoek van Holland op de Britse destroyer HMS Hereward, die hen begeleid bij de oversteek van de Noordzee naar het Verenigd Koninkrijk.

Op dezelfde dag, maar een paar uur later de koninklijke familie, zelfs de overgebleven ministers van het tweede kabinet onder leiding van De Geer aan boord van een andere Britse torpedobootjager. Ministers Max Steenberghe en Arie Adriaan van Rhijn, besloten ze te blijven. Steenberghe dezelfde dag, namens de koningin en de regering, gaf hij de overheidsinstantie in Nederland krijgsmacht chief generaal Henri Winkelman. Na deze handeling, de andere ministers overgehaald Steenberghe en van Rhijn het land te verlaten en naar de rest van de regering in Londen te krijgen.

De regering in ballingschap

De zetel van de regering werd vastgesteld op het Stratton House in Piccadilly, aan de overkant van Green Park.

Na de overgave van Frankrijk, de Duitsers vestigden de marionettenregering in Vichy. Dit veroorzaakt spanningen tussen de koningin en de regering, in het bijzonder met premier De Geer, die niet geloven in het vermogen van de geallieerden aan de nazi's te verslaan, toonde haar voornemen om samen te werken met Hitler en terug naar huis om een ​​aparte vrede te tekenen. Maar op het einde, Koningin Wilhelmina, sterke ook van zijn populariteit en het respect dat hij genoot van de wereldleiders, in geslaagd om hem ervan te weerhouden om de uitnodiging van de Duitsers te accepteren.

De regering in ballingschap had nog onder haar controle van de Nederlands-Indië, nu Indonesië, met al haar middelen op het moment waren de derde grootste producent van olie na de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. De oliereserves en de Nederlandse vloot bleek zo groot strategisch belang voor de Britten zijn. Na Japan dwong de Vichy-regering om de rechten te verlenen aan de doorvoer basis van Haiphong en andere vliegvelden in Frans Indochina, Koningin Wilhelmina, gesteund door andere Nederlandse politici gebruiken, werd besloten om te verwijderen uit Dirk Jan de Geer en geef het mandaat van de minister-president Pieter Sjoerds Gerbrandy, meer geneigd zijn om de strijd te strijden op de Britse zijde. De belangrijkste taak van de overheid aan het vechten was om zich te verdedigen tegen de Duitse inval, en dan de Japanse.

Dankzij de koppigheid en vastberadenheid van het Wilhelmina, ook verschillende ministers werden gedwongen om de regering te verlaten. De koningin, als de overheid niet een parlement, een beslissende rol gespeeld in de regering van het land. Geen wet kan worden vastgesteld en de activiteiten die zij hadden tot de uitgifte van koninklijke besluiten beperken. Dit werd vervolgens erkend voor juridische doelstelling noodtoestand, niet vereist door de grondwet, mis is het land. Winston Churchill noemde het "de enige echte man van de regering in ballingschap van Nederland."

Gerbrandy streefde, samen met Churchill en Roosevelt, met het oog op de toetreding van de Verenigde Staten in de oorlog te vergemakkelijken. Aruba en Curaçao werd de belangrijkste raffinaderijen van de steun aan de geallieerden. Tussen 1940 en 1942 Aruba was een Brits protectoraat, en later, tussen 1942 en 1945 was de Amerikaanse protectoraat. 23 november 1941, met de goedkeuring van de Nederlandse regering in ballingschap, de Verenigde Staten bezet Nederlands-Guyana naar bauxietmijnen beschermen.

Overheid De Geer II

Dit was een noodgeval regering van centrum-links, opgericht vooral voor het beheer beheren de mobilisatie dat de oorlogsverklaring aan Duitsland in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk volgden. Eenmaal in ballingschap, De Geer bleek onvoldoende om de situatie om te gaan, dus dat was verwijderd en vervangen door Gerbrandy.

Overheid Gerbrandy I en II

Deze regeringen die meer behoorlijk aangeduid als "regeringen in Londen." Gerbrandy, als premier, was hij een onvermoeibaar strijder voor de zaak van Nederland. Door zijn radio gesprekken over Radio Oranje, samen met die van koningin Wilhelmina, slaagde hij erin zaaien het Nederlandse verzet. Hij was in staat om veel spanningen die werden opgericht tussen de koningin en andere leden van de regering onschadelijk te maken.

Overheid Gerbrandy III

Deze regering, die het kantoor na het ontslag van de ministers van de sociaal-democratische regering volgens Gerbrandy nam, was een uitdrukking van het zuidwesten van Nederland, al bevrijd door de geallieerden. Hij maakte de functies van de overgangsregering tussen de regeringen in Londen en de eerste regering opgelost thuis en wordt voorgezeten door Wim Schermerhorn.

(0)
(0)
Commentaren - 0
Geen reacties

Voeg een Commentaar

smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile smile smile smile smile
smile smile smile smile
Tekens over: 3000
captcha